Βρίσκομαι λίγο ίσως πάνω από τη μέση της διαδρομής. Με το βλέμμα μου ενίοτε βαρύ ενίοτε ανάλαφρο. Τείνω να πενθήσω για τους χαμένους παραδείσους αλλά ανεκτίμητοι θησαυροί της διαδρομής μου δίνουν φτερά στο τώρα, ανοίγουν δρόμους στο αύριο. Κινούμαι στις παρυφές, όπως πάντα. Παρίας του πολιτικώς, κοινωνικώς, πνευματικώς ορθού. Αναζητώ με τη βοήθεια του Θεού την ουσία της μνήμης μου και τις αναπόφευκτες στροφές του αύριο.
Ο θόρυβος και
η ασυγκράτητη μάζα της πληροφορίας που διεισδύει παντού, ακόμα και στα πιο
μύχια κράσπεδα της ψυχής δυσκολεύει την ανασυγκρότηση και το ειλικρινές
μοίρασμα. Πέρα από την αυτοαπομόνωση ή την αναζήτηση της επιβράβευσης και δημιουργίας
«στρατού» ακολούθων επιλέγω τον τρίτο δρόμο της ανοιχτής προσφοράς μύχιου
υλικού ζωής. Χωρίς μεγαλόσχημες φιλοδοξίες…
Σε αυτό το ιστολόγιο μοιράζομαι στίχους,
σκέψεις, εμπειρίες ζωής, τόπους, χρόνους, συναντήσεις. Στη διάθεση σας … για
διάβασμα, προσπέρασμα ή και δικό σας «εξ’αφορμής» μοίρασμα στο > stevasi@gmail.com
Σταμάτης Ευσταθίου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δεν επιτρέπονται νέα σχόλια.